"A jak poszedł król na wojnę.." - ciąg dalszy
Król wraca do domu w wchwale i glorii. O chłopie zazwyczj nikt nie pamięta, nawet nie wiadomo, gdzie znajduje się jego grób. Gdy król wjeżdża do zamku grają trąby, biją dzwony, panuje podniosła, patetyczna atmosfera, król jest wynoszony w chwale jako zwycięzca. Chłop, który umarł gdzieś na polu walki doczekał się tylko wykopanego przez innych żołnierzy dołu, a żegnają go tylko drzewa i kwiaty, przyroda. Ma skromne pożegnanie, bez hucznych imprez i honorów. Konopnicka używa prostego języka. Podmiot mówiący zna historię i zauważa pewną prawidłowośc. Wiersz jest przykładem liryki narracyjnej pośredniej. Podmiot liryczny zdecydownanie staje po stronie chłopów, współczuje im. Morał wiersz jest prosty i znany - konflikty zawsze uderzają w najbiedniejszych.